YEMEK YA DA YEMEMEK!

Genelde sağlık, özelde ise onun bir parçası, tamamlayıcı cüzü olan gıda, kamuoyunun dikkat kesildiği konuların başında geliyor. Gelişmeler takip ediliyor, haberler ilgiyle okunuyor. Neticesiz ve uzun soluklu olmayan anlık merakların sürüklediği bir ilgidir bu. İlgiyle doğru orantılı bilinç seviyesinin çok uzağındayız.

Şuurla donanmamış merak, tersi sonuçlar bile doğurabiliyor. Sağlıklı ve güvenilir gıda için düşünmemiz gereken ilk şey her hâlde doğru iletişim stratejileri olmalı. Kanıksanmaya yol açan, kaybedilmiş mücadele havası oluşturup ‘nasıl olsa hepsi aynı ve değişen bir şey olmayacak’ noktasına kitleleri taşıyan hatalar yapıyoruz. Medya böcek avcılığını bırakıp tüketiciye yol gösterici bilgiler vermeli. Bilhassa ambalajlı gıdaların üzerindeki bilgiyi okumayı telkin etmeli. Söz konusu bilgilerin anlaşılır olması adına yayınlar yapmalı, aynı zamanda tüketiciye kılavuz olmalı, okuduklarını anlamasına yardım etmeli.

Duyarlı ve bilinçli tüketici, sorunun çözümünde birinci hedef olmalı. Kamu ve özel denetim mekanizmalarını harekete geçirecek olan da bu bilinç. Hatalı ya da art niyetli üreticiye verilebilecek en büyük ceza satın alınmamak. Satın almaktan söz açılmışken kamunun, toplu alımlarda kaliteyi ıskalayıp ucuza odaklanmaktan vazgeçmesini gündeme getirmeliyiz. Maliyet ve kâr marjlarını bilecek durumdaki kamu, alımlarda ucuzcu davranmaya devam ettikçe piyasadaki kalite çıtasını yükseğe taşımak kolay olmayacak. Tarım Bakanlığı denetimi geçmişle kıyas kabul etmeyecek ölçüde hem kemiyet hem de keyfiyet olarak artırdı. Eleman sayısı ile birlikte laboratuvarlar çoğaldı, teknik imkân ve kapasiteleri büyüdü. Üretim noktasındaki denetimleri elbette devlet üstlenebilir. Bir de sivil toplum örgütlerinin aktif olması beklenebilir. Ancak gıda üreticiden doğrudan sofraya gelmediğinden dağıtım ve satış zincirini ihmal etmemek gerekiyor. Standartlara uygun ve sağlıklı üretilmiş gıdalar sevk ve satışın bir aşamasında zehire dönüşebilir. O noktada tüketici hassasiyeti ve bilgisi önem kazanıyor. Hassasiyeti tahrik edip bilgi ile güçlendirmediğimizde yine boşa kürek çekip yılgınlaşacağız. Medyayı kullanarak bilgiyle güçlendirilmiş duyarlılık tesis edilebilir. Ancak aslolan alışkanlık hâline getirebilmek. Hassasiyeti küçük yaştan ve güçlü temellerle inşa etmenin yolu ise eğitimden geçiyor. Bilinçli tüketici alışkanlığı kazandıracak eğitimlerin hayattaki karşılığı, sinüs kosinüsten daha fazla.

Kaynak: Aksiyon